---

Stemtest in Vlaanderen.

Antwoorden op onze email vragen

De kandidaten met een gekend mailadres kregen een mail, evenals de 5 partijbesturen. We ontvingen antwoord: onmiddellijk.

1°) Op welke politieke verwezenlijking van uzelf bent u het meest trots ?

Als ondervoorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Studenten kon ik mee standpunten innemen en lobbyen om het structuurdecreet, dat de Bolognaverklaring implementeert, aan de noden van de student te laten voldoen. Een politiek mandaat heb ik weliswaar nog niet gehad.

2°) Over welke politieke beslissing van uzelf heeft u het meest gemengde gevoelens ?

Zonder politiek mandaat kon ik nog geen beslissingen nemen, dus ook geen gemengde gevoelens daarover…

3°) Als u de kans zou krijgen, wat zou uzelf in de komende regeerperiode willen realiseren ?

Het onderwijs is een mechanisme dat er enerzijds kan voor zorgen dat de scholingsgraad van jongeren geen weerspiegeling vormt van de scholingsgraad van hun ouders. Anderzijds kan men via het onderwijs kinderen en jongeren andere attitudes aanleren die bijdragen tot een kwaliteitsvollere, meer bewuste, gelukkigere en minder prestatiegerichte maatschappij. Scholen zijn er niet alleen om mensen op te leiden in functie van bedrijven, maar ook in functie van het leven. Vijfenveertig procent van het Vlaams budget zal ook in de volgende legislatuur naar onderwijs gaan. Die middelen zou ik dan ook effectief en efficiënt willen ingezet zien. In het leerplichtonderwijs moet men er vooral op toezien dat elk kind gelijke kansen krijgt alsook gelijk behandeld wordt. Kosteloos onderwijs is hiervoor een must. Essentieel is ook dat elk kind de kans krijgt zich maximaal te ontplooien in de beste omstandigheden. Individuele begeleiding en oriëntering zijn daarvoor onmisbaar. Studies van o.a. Nicaise en het HIVA tonen aan dat kinderen uit een zwakker sociaal-economisch milieu reeds vanaf het eerste leerjaar relatief een grotere achterstand oplopen. Kinderen die thuis niet worden aangemoedigd om naar het journaal te kijken of een krant open te slaan, die niet kritisch mogen denken, die niet begeleid worden bij het maken van huistaken,… vallen nog te vaak uit de boot. Het afschaffen van huistaken in de lagere school en het invoeren van een schooljournaal met een klassikale bespreking achteraf kunnen dit onevenwicht wegwerken. Taken en tests moeten de leerkracht een beeld geven van de sterke en zwakkere kanten van het kind zodat die maximaal begeleid kan worden. Je moet een kind laten ontplooien in wat hij of zij goed is en het niet straffen voor iets wat het minder goed kan. Zo zal een kind een veel positiever zelfbeeld krijgen. Door een schooljournaal in te voeren gaat men elk kind de kans geven om de maatschappelijke ontwikkelingen te volgen, een bespreking achteraf is noodzakelijk om de kritische geest aan te wakkeren. Ook in het secundair onderwijs moet er nog een grote achterstand worden ingehaald. We moeten van de negatieve connotatie rond het BSO en TSO afgeraken, deze richtingen worden nog te vaak als ‘minderwaardig’ bestempeld. Men vergeet wel eens dat goede lassers, bakkers, loodgieters,… maatschappelijk relevant zijn. Ook zij moeten aangemoedigd worden om te doen waar ze goed in zijn en hiervoor de nodige waardering krijgen. Jongeren worden nog te vaak in een richting geduwd waar ze eigenlijk niet thuishoren omdat het de stempel ‘kwaliteitsvoller’ draagt. Onlangs hoorde ik het verhaal van een man wiens dochter tot nu toe Latijn volgde, maar die toch wil overstappen naar menswetenschappen in de laatste graad secundair. De directie en het CLB bestookten de man met brieven om hem de keuze van zijn dochter ten stelligste af te raden, menswetenschappen zou van een ‘lager niveau’ zijn. Door minder prestatiegericht te denken, zullen jongeren alleszins minder ‘schoolmoe’ worden. In het hoger onderwijs moet men eindelijk een democratische en open toegang garanderen. Om tot een verdere democratisering van het hoger onderwijs en verdere verlaging van de drempel voor de student te komen moet men voorzien in gelijkwaardige studentenvoorzieningen voor alle studenten in Vlaanderen. Daarenboven moeten studiebeurzen de volledige studiekost dekken en moet de maximumgrens voor het bekomen van een studiebeurs opgetrokken worden. Verder studeren kost niet enkel veel geld maar brengt ook een inkomensderving met zich mee. De drempel om verder te studeren moet dus in de eerste instantie verlaagd worden om een gelijke instroom en een gelijke uitstroom te kunnen waarborgen.