---

Stemtest in Vlaanderen.

Antwoorden op onze email vragen

De kandidaten met een gekend mailadres kregen een mail, evenals de 5 partijbesturen. We ontvingen antwoord: na 3 dagen.

1°) Op welke politieke verwezenlijking van uzelf bent u het meest trots ?

Tijdens het Belgische Voorzitterschap van de EU is België erin geslaagd om, na de woelige manifestaties in Genua (Italië) met daar één dodelijk slachtoffer en in Göteborg (Zweden), geen confrontatie met de antiglobalisten aan te gaan. Maar in tegendeel hen als "andersglobalisten" te erkennen en ermee in dialoog te gaan. Op het kabinet van Guy Verhofstadt was ik verantwoordelijk voor het uitdenken en organiseren van deze succesvolle dialoog: de Eerste Internationale Conferentie over Globalisering (www.globalisationdebate.be). Het bracht zowel het "establishment”, zoals Bill Clinton, als beroemde anti-/andersglobalisten bijeen zoals Naomi Klein, Noreena Hertz, Susan George. Mijn respect voor de individuele meningsuiting en mijn geloof in de dialoog hebben mij geholpen om elkeen te overtuigen hieraan deel te nemen. Dankzij deze aanpak, en de ongelooflijke inzet en lange ervaring van de Belgische politie- en veiligheidsdiensten, is het Belgische Voorzitterschap van de Europese Unie zonder incidenten kunnen verlopen.

2°) Over welke politieke beslissing van uzelf heeft u het meest gemengde gevoelens ?

De “Verklaring van Laken” werd goedgekeurd op de Europese Top onder het Belgisch Voorzitterschap van de EU (december 2001). Dit document richtte enerzijds de Europese Conventie op en gaf hen open vragen mee over hoe de toekomst van de Europese Unie eruit zou kunnen zien. Als adviseur bij Premier Verhofstadt heb ik de eerste ontwerptekst over de samenstelling van die Conventie geschreven. Als enige vrouw in de werkgroep die deze Verklaring van Laken mee voorbereidde, voel ik me verantwoordelijk (en schuldig) dat ik in dat allereerste ontwerp van tekst geen garanties heb ingebouwd inzake de vrouwelijke vertegenwoordiging in deze Conventie, zelfs geen toepassing van het principe van de wet Smet-Tobback (=niet meer dan 1/3de vertegenwoordiging van hetzelfde geslacht).

3°) Als u de kans zou krijgen, wat zou uzelf in de komende regeerperiode willen realiseren ?

In Brussel moet er vooral gewerkt worden aan de massale werkloosheid (22%). Dat betekent voor mij: - efficiëntere besteding van de middelen - samenwerkingsverbanden met de private sector - betere samenwerking tussen de verschillende instanties intern in Brussel, en extern met het Vlaams en Waals Gewest, én met het federale niveau - betere onderwijsvoorzieningen, betere opleiding - de verplichting voor langdurig werklozen om opleidingen te volgen en om een job aan te nemen - dat Brussel van haar gunstige positie gebruik moet maken : momenteel is het Brussels Hoofdstedelijk Gewest reeds verantwoordelijk voor 18% van het BNP en blijft ze de hoofdstad van een uitgebreide Europese Unie. Alle die internationale vestigingen (officiële instellingen, multinationals, consultant-, lobby- en advocatenkantoren) creëren ook werk voor de horeca en andere dienstensectoren in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. - dat Brussel er alles voor moet doen om die troeven in handen te houden. Daarom moet Brussel sterk werk maken van haar internationale imago: goed voor business, goed voor politiek, goed voor jobs, maar als grootstad ook aangenaam om in te wonen. Die internationalisering die veel troeven met zich meebrengt voor Brussel, mag niet maken dat wij Belgen (Vlamingen) terug wegvluchten uit de stad omdat het onbetaalbaar wordt. Op vlak van WONEN, moet er daarom verder werk van gemaakt worden dat iedereen recht heeft op een woning. Zowel huren als betalen van woningen in Brussel moet betaalbaar blijven voor de mensen met een Belgisch salaris. Op vlak van CRIMINALITEIT, meer blauw op straat en op het openbaar vervoer. Een nog betere en nauwere samenwerking tussen de verschillende politiekorpsen in Brussel is belangrijk. En vooral kleine straatcriminaliteit, ook van minderjarigen, moet strenger aangepakt worden. Ik ben er voorstander van dat dergelijke jongeren hun strafblad kunnen "afkopen" via alternatieve straffen die hen enige vorm van respect, burgerzin en - verantwoordelijkheid leren. Dergelijke jongeren moeten dermate goed opgevangen worden dat ze niet hervallen in straatcriminaliteit, maar dat ze integendeel zin hebben om zich verder in te zetten voor de maatschappij, dat ze (terug) gaan studeren, dat ze (terug) kiezen om een opleiding te volgen, om zo (terug) opgenomen te worden in het arbeidscircuit.